Makalede oruç, Kur’an ve ilimle ilgili bazı yanlış kabuller tartışılıyor. Kişinin kendisini gereğinden fazla aciz görmesi veya bazı ibadet alanlarını yalnızca belirli vakitlerle sınırlaması bunlara örnek gösteriliyor.
İtaatten sevinç duymaya, aile fertlerinin hayır işlemesine yardımcı olmaya ve tilavet, öğrenme ve tefekkürü bilinçli biçimde bir araya getirmeye teşvik ediliyor.